Κάτω από τον Σταυρό: Η Τελευταία Ματιά της Μάνας
Την ώρα της Σταύρωσης, η Παναγία περνάει τον πιο βαθύ ανθρώπινο πόνο: στέκεται μπροστά στον Σταυρό και βλέπει τον Υιό Της να βασανίζεται και να πεθαίνει, χωρίς να μπορεί να Τον γλιτώσει.
Στέκεται κάτω από τον Σταυρό και παραμένει εκεί μέχρι τέλους (μαζί με τον αγαπημένο μαθητή, τον Ιωάννη).
Ζει “μαχαιριά” στην καρδιά: η Εκκλησία το περιγράφει σαν προφητεία που εκπληρώνεται (“ρομφαία” που θα διαπεράσει την ψυχή Της). Είναι ο πόνος της Μάνας που βλέπει το Παιδί Της να αδικείται και να θανατώνεται.
Ακούει τις τελευταίες Του λέξεις και κρατά μέσα Της κάθε στιγμή: τη δίψα, την εγκατάλειψη, τη συγχώρηση των σταυρωτών, το “Τετέλεσται”.
Ακούει τον Χριστό να “Την εμπιστεύεται” στον Ιωάννη: «Γύναι, ιδού ο υιός σου… ιδού η μήτηρ σου». Αυτό είναι και παρηγοριά και πρόσθετος πόνος, γιατί σημαίνει πως η ώρα του αποχωρισμού έφτασε.
Αντέχει την ατίμωση και τη χλεύη γύρω από τον Σταυρό, χωρίς να απαντά με οργή· απαντά με σιωπή, αξιοπρέπεια και πίστη.
Μετά τον θάνατο, δέχεται να κατεβάσουν το Σώμα Του και να το οδηγήσουν στην ταφή: ο αποχαιρετισμός μιας Μάνας, αλλά και η ελπίδα που δεν σβήνει.
