Αλίμονό σου μια μέρα που ειρωνεύεσαι τον Θεό!

678

Ρωτάς τους άλλους: «Τι κάνετε σπίτι;» – Δόξα τω Θεώ καλά! Καλά! απαντάνε…

Τι καλοσύνη έχετε για να δοξάζετε τον Θεό; Επειδή αμαρτάνετε με την άνεσή σας; Ούτε νηστεία, ούτε εγκρατεία, ούτε εξομολόγηση, ούτε μετάνοια… τίποτα! Γι’ αυτό δοξάζετε το Θεό; Αλίμονό σας, που εμπαίζετε και βλασφημείτε το Θεό εν ημέρα κρίσεως!

Τους ρωτάς μετά: «Τι κάνουν τα παιδιά;».

– Δόξα τω Θεώ!

Μπορείς να μου πεις γιατί δοξάζεις το Θεό; Τι καλοσύνη έχουν τα παιδιά; Εκκλησιάζονται; Όχι!… Εξομολογούνται; Όχι!… Νηστεύουνε; Όχι!…

Είναι παρθένα; Όχι!…

Γιατί λοιπόν δοξάζεις τον Θεό; Διότι έχουν μια δουλειά και έχουν ένα αυτοκίνητο και γυρίζουν με τις φιλενάδες τους… γι’ αυτό δοξάζεις τον Θεό; Η διότι η κόρη έχει χωρίσει, τον άλλον παντρεμένο ή ο γιός έχει χωρίσει, την άλλη παντρεμένη;

Αλίμονό σου μια μέρα που ειρωνεύεσαι τον Θεό…

Πολλά σπίτια δικά μας, θα έπρεπε να έχουν μεσίστιες σημαίες, γιατί τα μέλη της οικογενείας είναι ζωντανά – νεκρά. Είναι κινητά «νεκροταφεία»…

Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυξ