Έσβησε ένας Φάρος σε Σκοτεινές Εποχές
Επιμέλεια: Ιερά Μονοπάτια
Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος, ένας άνθρωπος που συνέδεσε τη ζωή του με την αναγέννηση της πίστης σε μια χώρα που είχε σχεδόν ξεχάσει τον Θεό, έφυγε από τη ζωή. Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε θλίψη σε ολόκληρο τον κόσμο, και ιδιαίτερα στην Αλβανία και την Ελλάδα.
Γεννημένος στον Πειραιά το 1929, ο Αναστάσιος αφοσιώθηκε από νεαρή ηλικία στην εκκλησία. Η πορεία του τον οδήγησε στα ανώτατα κλιμάκια της ιεραρχίας, με σταθμούς όπως η θέση του Γενικού Διευθυντή της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ωστόσο, το σημείο καμπής στην ιστορική του διαδρομή ήταν η ανάληψη των ηνίων της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας το 1992.
Η Αλβανία, μετά τις δεκαετίες του κομμουνισμού, βρισκόταν σε πνευματικό σκοτάδι. Οι ναοί είχαν λεηλατηθεί ή είχαν μετατραπεί σε αποθήκες, ενώ η πίστη είχε καταπιεστεί. Ο Αναστάσιος, με την ακούραστη προσπάθειά του, κατάφερε να αναστήσει την Εκκλησία από τα ερείπια. Έχτισε νέους ναούς, ίδρυσε σχολεία και μοναστήρια, και πάνω απ’ όλα, φύτεψε τον σπόρο της ελπίδας στις καρδιές των πιστών.
Η προσφορά του Αναστάσιου ξεπέρασε τα όρια της Αλβανίας. Ως πρόεδρος της κεντρικής επιτροπής του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών, στάθηκε ακλόνητος υπέρ του διαλόγου μεταξύ των θρησκειών και της ειρήνης στον κόσμο. Η φωνή του ακούστηκε σε όλες τις γωνιές της γης, φέρνοντας ελπίδα και παρηγοριά.
Τις τελευταίες ημέρες της ζωής του, ο Αρχιεπίσκοπος πάλεψε σκληρά για ζωή του. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, η κατάστασή του επιδεινώθηκε και κατέληξε στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Η απώλειά του είναι ανεπανόρθωτη, αλλά το έργο του θα ζει για πάντα στις καρδιές των πιστών. Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος ήταν και θα παραμείνει ένας φωτεινός φάρος που καθοδήγησε πολλούς στον δρόμο της πίστης και της αγάπης.
Καλό Παράδεισο
