Η Προσευχή της Αγίας Κυριακής πριν το μαρτύριό της
Η Αγία μας Εκκλησία τιμά στις 7 Ιουλίου τη μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακής, μιας αγνής και άκαμπτης μορφής της Πίστεώς μας, που αφιέρωσε τη ζωή της στον Χριστό και Τον ομολόγησε με θάρρος μέχρι το μαρτύριό της. Η προσευχή που ύψωσε λίγο πριν παραδώσει την ψυχή της στον Κύριο αποτελεί ένα πνευματικό μαργαριτάρι – μια προσευχή γεμάτη πίστη, ταπείνωση και ουράνια ελπίδα.
Η Αγία Κυριακή, εκτός από το μαρτυρικό της φρόνημα, είναι γνωστή για το Θαυματουργικό της Χάρισμα να θεραπεύει την κατάθλιψη και να ενισχύει τις ψυχές που υποφέρουν από θλίψη, εσωτερικό σκοτάδι και ψυχικές δοκιμασίες. Πολλοί πιστοί προστρέχουν στη μεσιτεία της και λαμβάνουν ανακούφιση, γαλήνη και φως στην καρδιά τους. Η προσευχή της, καρπός βαθιάς κοινωνίας με τον Θεό, μπορεί να αποτελέσει παρηγοριά και στήριγμα για κάθε ψυχή που δοκιμάζεται.
Με ταπείνωση και ευλάβεια, παραθέτουμε το Ιερό αυτό κείμενο, προσκαλώντας κάθε αδελφό και αδελφή μας που πονά, θλίβεται ή παλεύει με την κατάθλιψη, να το διαβάσει και να καταθέσει με πίστη τον πόνο του στα χέρια της Αγίας Κυριακής και του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Η Προσευχή της Αγίας Κυριακής
«Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του αθανάτου Πατρός, ο υπό των ουρανίων δυνάμεων συν Πατρί τε και Πνεύματι ανυμνούμενος, ον ειδεν ουδείς ανθρώπων ουδέ ιδείν δύναται κατά την Θεότητα, ο ευδοκήσας κατελθείν επί της γης, και φανήναι τοις ανθρώποις κατά σάρκα, ο και εμέ την ταπεινήν και αναξίαν δούλην σου ένδυναμώσας βαστάσαι σου το άγιον όνομα ενώπιον βασιλέων και τυράννων, ο διαφυλάξας με παρθένον άγνήν μέχρι της ημέρας ταύτης.
Συ δεσπόζεις του ουρανού και της γης, συ υπάρχεις ζωής και θανάτου εξουσιαστής, συ είσαι των ψυχών και σωμάτων δημιουργός, συ παράλαβε και την ιδικήν μου ψυχήν, και κατάταξον αυτήν μετά των φρονίμων παρθένων. ου γαρ έσβεσα τον λύχνον της παρθενίας, ως αι μωραί παρθένοι, ουκ ενύσταξεν η ψυχή μου από ακηδίας εις την οδόν του κόσμου τούτου.
Οπίσω σου έδραμον και Σοι ηκολούθησα. εν τη οδώ των μαρτυρίων σου επορεύθην. Λοιπόν δέξαι το πνεύμα μου εις τας χείρας Σου, και ανάπαυσον αυτό ενθα εστίν η των ευφραινομένων πάντων κατοικία εν Σοι. Σύνταξόν με εν τη αθανάτω Σου τρυφή μετά των γονέων μου, των προαθλησάντων υπέρ του Ονόματός Σου.
Μνήσθητι και των επικαλουμένων το Όνομα Σου το Άγιον δι’ εμού της δούλης Σου εν καιρώ θλίψεως. Μνήσθητι των έπιτελούντων την μνήμην της εμής τελειώσεως. Αντάμειψον αυτούς με τα πλούσια σου χαρίσματα. Επάκουσον της προσευχής αυτών εν ημέρα δεήσεως. Πλήρωσον τα προς σωτηρίαν αυτών αιτήματα, ίνα και εν τούτοις δοξασθή το Όνομα Σου το Άγιον, ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».
