Ικεσία και Προστασία: Ευχές προς τον Άγιο Μάρτυρα Τρύφωνα
Ο ακόλουθος λόγος περιλαμβάνει δύο παλαιές εκκλησιαστικές ευχές προς τον Άγιο Μάρτυρα Τρύφωνα, προστάτη των αγρών, των κήπων και των καρπών της γης.
Με γλώσσα υψηλή και κατανυκτική, οι ευχές αυτές εκφράζουν την πίστη και την ελπίδα των πιστών στη μεσιτεία του Αγίου, ζητώντας την προστασία του από κάθε φθορά και δοκιμασία, ώστε η ευλογία του Θεού να παραμένει ζωντανή στη δημιουργία και στον μόχθο του ανθρώπου.
Πρώτη Προσευχή
Προς τον Άγιον Τρύφωνα
Πανένδοξε μάρτυς του Χριστού, και στρατιώτα του επουρανίου Βασιλέως, Τρύφων παμμακάριστε, της ακηράτου τρυφής ο επώνυμος· ο γενναίως τον Χριστόν επί γης ομολογήσας, και διά τούτο νύν εν ουρανοίς της αϊδίου απολαύων μακαριότητος, και μετά παρῥησίας τώ θρόνω της τρισπλίου Θεότητος παριστάμενος· σου τη μαρτυρική μεγαλειότητι προστρέχομεν μετά Θεόν πάντες ημείς οι αμαρτωλοί και ανάξιοι δούλοί σου· και ικετεύομεν την συμπαθεστάτην και χρυστομίμητόν σου φιλανθρωπίαν, ίνα σπλαγχνισθείς εφ᾽ ημάς τους εν ανάγκη όντας και περιστάσει, αποδιώξης μακράν των χωραφίων και κήπων και αμπελώνων ημών πάντα τα ερπετά και ακρίδας και κάμπιας και πολυειδή ζωύφια και θηρία, τα βλάπτοντα τους καρπούς και φύλλα και ῥίζας των δένδρων και πάντων των λαχάνων τε και γεννημάτων και οσπρίων ημών.
Σύ γάρ εξαίρετον και ιδιαιτέραν είληφας την χάριν ταύτην, Πολύαθλε, παρά του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού· ου μόγον πρώην έτι ζών διά την θεάρεστον πολιτείαν σου, αλλά πολλώ μάλλον νύν, μετά θάνατον, διά το μαρτυρικόν και δι᾽ αίματος τέλος, ο υπέρ της Αυτού ομολογίας και πίστεως υπέμεινας· ναι ομολογούμεν, ότι διά τας αμαρτίας ημών, ταύταις ταις συμφοραίς παρεδόθημεν, και τη του Θεού οργή υπεπέσαμεν, αλλά σύ, γενναίε Αθλητά, ει μόνον θελήσεις τη μαριυρική σου παρῥησία χρήσασθαι, πιστεύομεν ότι ῥαδίως κατασβέσεις την καθ᾽ ημών εξαφθείσαν ταύτην του Θεού αγανάκτήσιν, και την αθυμίαν ημών εις ευθυμίαν μεταβαλείς· όθεν επειδή διά το πλήθος των ανομιών και αμαρτιών ημών, ουκ έχομεν παρῥησίαν στήναι ενώπιον της αθλοφορικής σου δόξης και αμέσως την ικεσίαν ποιήσασθαι, διά τούτο μεσίτην αντί ημών προς σε προβαλλόμεθα αυτό σου το αίμα, ο υπέρ Χριστού ξέχεας, Πανεύφημε, και αυτά τα μαρτυρικά αγωνίσματα, άπερ υπήνεγκας εν τώ αθλητικωτάτω σου σώματι.
Έπιδε τοίνυν, ευσπλαγχνικώτατε Μάρτυς, επ᾽ αυτά, δι᾽ ών τον Χριστόν ωμολόγησας, και τον αμαράντινον του μαρτυρίου έλαβες στέφανον, και επάκουσον της δεήσεως ημών των ταπεινών ικετών σου, και της ενεστώσης ανάγκης των ερπετών, και ακρίδων, και θηρίων, και πολυειδών ζωυφίων, των λυμαινομένων τους καρπούς των Χωραφίων και αμπελώνων, και κήπων ημών, απολύτρωσα· ότι κινδυνεύομεν υπ᾽ αυτών λιμώ και θανάτω και παντελεί αραδοθήναι αφανισμώ, ημείς τε και πάσα η ύπαρξις ημών, εάν μη οι οικτιρμοί σου ταχέως ημάς προκαταλάβωσιν· ίνα διά της σής οξείας προστασίας, του επικειμένου κινδύνου απαλλαγέντες, ακαταπαύστως και χρεωστικώς το σόν μεγαλύνωμεν όνομα, σωτήρα ημών και ευεργέτην και αντιλήπτορα μετά Θεόν σε επιγραφόμενοι· και διά σου δοξάζομεν τον κοινόν Δεσπότην, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, τον εν γη και ουρανώ σε δοξάσαντα· ώ πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις, σύν τώ Πατρί και τώ αγίω Πνεύματι νύν και αεί και εις τους αιώνας. Αμήν.
Δεύτερη Προσευχή:
Του Αγίου Μάρτυρος Τρύφωνος εις κήπους, αμπελώνας και χωράφια
Όντως μου εν Λαμψάκω κώμη, και τας χήνας επιμελουμένου και βόσκοντος, οργή κατήλθεν από Θεού Παντοκράτορος, ούκ εις τον τόπον εκείνον μόνον, αλλά και εις τας κύκλω περιχώρους, τουτέστιν οργή προς πάσαν άμπελον, χώραν τε και κήπον,
αθρόως των φύλλων και των καρπών βριθομένων, μαραινομένων και αφανιζομένων. Ορών ούν εγώ ο ελάχιστος Τρύφων, ούτω τηκομένους τους καρπούς, και διά ταύτην την αιτίαν δαπαγωμένους τους ανθρώπους, τώ παντελεί αφανισμώ των καρπών της γης των τε χωραφίων, αμπέλων, κήπων και λαχάνων και παντοίων δένδρων τώ τοιούτω ολέθρω παραδιδομένων, διαπονηθείς εδεήθην προς τον Κύριον και Θεόν μου, του γενέσθαι αφανή πάντα τα θηρία, τα προς αδικίαν και φθοράν υπάρχοντα των τε κήπων, και χωραφίων, και αμπέλων, και παντοίων δένδρων τε και λαχάνων, και μάλιστα των την κώμην εκείνην οικούντων της παρακειμένης λίμνης, και προς υπόκλισιν, και πρόσκλησίν μου παραγενομένων.
Και δή εις προσευχήν κλίναντός μου το γόνυ, και τας χείρας προς τον Θεόν εκπετάσαντος, ο εισακούων των εις αυτόν πεποιθότων Θεός, αυτός εξαπέστειλεν εξ ετοίμου κατοικητηρίου αυτού Άγγελον, του πατάξαι πάν φύλον, και πάν γένος κακούργων θηρίων, των αδικούντων την άμπελον, την χώραν τε και τον κήπον των δούλων αυτού, ο και των θηρίων τούτων τα ονόματα σαφώς επιστάμενος: οία κάμπη, σκώληξ, σκωληκοκάμπη, σκάνθαρος, βρούχος, ακρίς, επίμαλος, καλιγάρις, μακρόπους, μύρμηγξ, φθείρ, ῥυγίτης, ψυλλίτης, καυλοκόπος, ερυσίβη, κοχλοί, ψαλίτης, και είτι άλλο προσφυσούν και μαραίνον τον καρπόν της σταφυλής, και των λοιπών ειδών και λαχάνων· ου μην δέ, αλλά και αυτός εγώ όρκω ταύτα εδέσμουν, του μηκέτι τους τόπους των εμέ προσκαλουμένων επιβαίνειν τούτους και διατρίβειν, αλλ᾽ επί αβάτων τόπων επέταξε απελθείν.
Ο δε όριτος τοιούτός εστιν·
Ορκίζω υμάς κατά των αγίων πολυομμάτων Χερουβίμ, και των εξαπτερύγων Σεραφίμ, των ιπταμένων κύκλω του θρόνου, και κραζόντων το· Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ, εις δόξαν Θεού Πατρός. Αμήν. Ορκίζω υμάς κατά των αγίων Αγγέλων, και πάσης Δυνάμεως, και των μυρίων μυριάδων, και χιλίων χιλιάδων, των φόβω πολλώ ισταμένων κατενώπιον της δόξης Κυρίου· μη αδικήσητε την άμπελον· μήτε την χώραν· μήτε τον κήπον των δένδρων τε και λαχάνων του δούλου του Θεού (τού δείνος), αλλά απέλθετε εις τα άγρια όρη, εις τα άκαρπα ξύλα, εις ά εχαρίσατο υμίν ο Θεός την καθημερινήν τροφήν.
Ορκίζω υμάς κατά του τιμίου Σώματος και Αίματος Χριστού του αληθινού Θεού και Σωτήρος ημών, δι᾽ ού και η σωτηρία εδόθη ημίν και απολύτρωσις και υπέρ ού μέλλομεν αποθνήσκειν μη αδικήσητε μήτε την χώραν, μήτε την άμπελον, μήτε τον κήπον, μήτε πάν δένδρον κάρπιμόν τε και άκαρπον, η φύλλον λαχάνων αδικήσετε, εκ του περιορισμού και τόπου του δούλου του Θεού (τού δείνος)· ει δε παρακούσητέ μου, και παραβήτε τον όρκον, όν ώρκισα υμάς, ουκ έχετε προς εμέ τον ταπεινόν και ελάχιστον Τρύφωνα, αλλά προς τον Θεόν του Αβραάμ, και Ισαάκ, και Ιακώβ, τον ερχόμενον κρίναι ζώντας και νεκρούς. Διό, καθώς προείπον υμίν, υπάγετε εις τα άγρια όρη και εις τα άκαρπα ξύλα.
Ει δε μη ακούσητέ μου, ικετεύειν μέλλω τον φιλάνθρωπον Θεόν, του αποστείλαι τον Άγγελον αυτού τον επί των θηρίων, και σιδήρω και μολύβδω δήσει υμάς. και αποκτενεί, ανθ᾽ ών τους όρκους και την προσευχήν εμού του ταπεινού ηθετήσατε Τρύφωνος· αλλά και οι στρουθοί, πεμπόμενοι δι᾿ εμής προσευχής καταφάγονται υμάς. Έτι ορκίζω υμάς κατά του μεγάλου Ονόματος, του επί της πέτρας επιγραφέντος, και μη βαστασάσης, αλλά διαρῥαγείσης, ωσεί κηρός από προσώπου πυρός. Εξέλθετε εκ των καθ᾽ ημάς, εις ούς προείπον υμίν τόπους αβάτους, και ανύδρους, και ακάρπους· εξέλθετε από του τόπου και περιορισμού των δούλων του Θεού, των καμέ προσκαλουμένων εις βοήθειαν αυτών και άντίληψιν και σωτηρίαν· ίνα και εν τούτοις δοξασθή το πανάγιον όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, και αι προσευχαί, και αι αιτήσεις του ταπεινού Τρύφωνος εκπληρωθώσιν· Ότι τώ Θεώ πρέπει δόξα, και κράτος, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Δείτε κι αυτό:
Άγιος Τρύφων: Ποιους προστατεύει και ποιες παθήσεις γιατρεύει;
