Με λαμπρότητα η Ζάκυνθος τίμησε τον Πολιούχο της, Άγιο Διονύσιο
Επιμέλεια: ΙΕΡΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ
Πλημμύρισε από ρίγος συγκίνησης και αναστάσιμη χαρμολύπη το «Φιορ ντι Λεβάντε», όπου χιλιάδες πιστοί συνέρρευσαν για να αποδώσουν τις δέουσες τιμές στον προστάτη και πολιούχο τους, Άγιο Διονύσιο. Τη Δευτέρα 24 Αυγούστου, το νησί φόρεσε τα γιορτινά του για να αγγίξει την ιστορική καμπή των 309 ετών από τη λαμπρή Μετακομιδή του Αφθάρτου Σκηνώματος του Αγίου από την ιερά μονή των Στροφάδων στη Ζάκυνθο, το καλοκαίρι του 1717.
Η Αρχιερατική Ευχαριστιακή Σύναξη
Οι λατρευτικές εκδηλώσεις ξεκίνησαν νωρίς το πρωί με την Ακολουθία του Όρθρου, στην οποία χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κοτυαίου κ. Διονύσιος. Εν συνεχεία, τελέστηκε λαμπρό Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο, με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σεβαστείας κ. Σεραφείμ να προεξάρχει του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.
Μαζί του συνιερούργησαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Ηλείας κ. Αθανάσιος και Άκκρας κ. Δανιήλ, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κοτυαίου κ. Διονύσιος, καθώς και ο ποιμενάρχης της νησιωτικής Εκκλησίας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄.
Η Λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος
Η κορύφωση του ιερού πανηγυριού ήρθε το απόγευμα, όταν οι δρόμοι της πόλης μετατράπηκαν σε ένα απέραντο ποτάμι ευλάβειας.
- 19:30: Πραγματοποιήθηκε η επίσημη έξοδος του Ιερού Σκηνώματος στα προπύλαια του Ιερού Ναού, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης στο συγκεντρωμένο πλήθος.
- Η Πομπή: Υπό τους ήχους της τοπικής μουσικής παράδοσης και μέσα σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης, η λιτανεία διέσχισε τους σημαιοστολισμένους δρόμους, με τη συνοδεία του ιερού κλήρου, των αρχών του τόπου και χιλιάδων προσκυνητών που έσπευσαν από κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Το Μήνυμα της Συγχώρεσης
Η εορτή του Αυγούστου —που συμπληρώνει την άλλη μεγάλη πανήγυρη της 17ης Δεκεμβρίου, ημέρα της οσιακής κοιμήσεώς του— συμπυκνώνει τον πυρήνα της επτανησιακής πνευματικότητας. Ο Άγιος Διονύσιος παραμένει στην εγωιστική εποχή μας το παγκόσμιο σύμβολο της απόλυτης αγάπης. Ως ο «Άγιος της Συγχώρεσης», ο οποίος αγκάλιασε και συγχώρεσε τον δολοφόνο του ίδιου του του αδελφού, συνεχίζει να διδάσκει και να εμπνέει, υπενθυμίζοντας ότι η συμφιλίωση είναι η μόνη οδός προς την αληθινή λύτρωση.
